Nieuwsbrief winter 2022
![](/templates/yootheme/cache/cb/jeanette-cbbcae5b.jpeg)
Beste ouder(s),
Volgende week begint de kerstvakantie. Een tijd van rust en bezinning, van kerkbezoek. Samenzijn met familie en vrienden en stilstaan bij de geboorte van Jezus, zoon van God. Graag deel ik met u onze kerstnieuwsbrief. Via de nieuwsbrief houden wij u op de hoogte van ontwikkelingen op onze school, blikken we terug op activiteiten en vertellen wij u over zaken die op de planning staan. De nieuwsbrief verschijnt dit schooljaar vier keer: voor de herfst-, kerst- , mei- en zomervakantie.
Ik wens u en jullie, namens alle medewerkers van De Willem
een gezegende kerst en een gezond en gelukkig 2023!
Jeanette Warmels
Rector CSG Willem van Oranje
Kerst 2022
Kijken naar wat komt
Afgelopen zondag werd de vierde adventskaars aangestoken. Terwijl het om ons heen steeds donkerder wordt, leven we toe naar de komst van Jezus Christus, het ‘Licht der wereld’. Op beide locaties van De Willem is in de personeelskamer een tafel gemaakt met de vier adventskaarsen. Voor onze leerlingen zijn er tafels met de vier adventskaarsen in de hal van beide locaties.
De laatste week voor de kerstvakantie is de vierde adventsweek, een week waarin we toeleven naar het kerstfeest, de geboorte van Jezus als zoon van God. De commissie identiteit heeft voor iedere dag van deze week een passende dagopening gemaakt met als thema ‘Goed Nieuws’. De docenten besteden op deze manier iedere dag van de week voor kerst aandacht aan het goede nieuws van de geboorte van Jezus. Er zijn veel activiteiten in deze laatste week voor de kerstvakantie. Op maandag is er kersttheater, op woensdag wordt de kerstmusical twee keer uitgevoerd, donderdag is het kerstgala en op vrijdag zijn er kerstvieringen per leerjaar en zijn er tal van activiteiten voor het goede doel.
Advent is kijken naar wat komt,
hoewel er weinig zicht is.
Je steekt een kaars aan in de nacht,
omdat je iets van God verwacht.
Een wereld waar het licht is.
Advent is kijken naar wat komt,
zoals toen, lang geleden.
Er werd een kind van God verwacht,
een kind vol licht, een kind vol kracht,
Een kind dat zorgt voor vrede.
Advent is kijken naar wat komt,
advent is durven hopen.
Het kerstkind is een nieuw begin,
we slaan een weg van vrede in.
Die moet je verder lopen.
Advent is kijken naar wat komt.
Advent is durven dromen,
is licht zien in de duisternis,
geloven dat God met ons is
en dat zijn rijk zal komen.
Nieuwe medewerkers
![](/templates/yootheme/cache/d4/Edwin-Sinterniklaas-d48d90c1.jpeg)
Edwin Sinterniklaas,
conciërge
Ik wil mijzelf graag aan u voorstellen. Mijn naam is Edwin Sinterniklaas en sinds 1 augustus 2022 ben ik werkzaam bij De Willem als conciërge. Ik ben geboren en getogen in de Hoeksche Waard. Inmiddels ben ik ruim 30 jaar samen met Staephanie en samen hebben wij twee puberzonen. Voor deze leuke job heb ik in diverse sectoren gewerkt, in de grafische wereld, de amusementssector en bij een bedrijf in transportbanden. Ik miste het werken met mensen, vooral jongvolwassenen, en het sociale praatje. Ik was al langere tijd op zoek naar een baan als conciërge. Tot nu toe heb ik het enorm naar mijn zin, zowel binnen het team als met de leerlingen. In mijn vrije tijd ga ik graag bij de sporten van mijn zonen kijken. Verder brengen wij als gezin veel vrije tijd door op een camping in Brabant, waar we een stacaravan hebben. Ik wil u alvast fijne feestdagen en een mooi 2023 toewensen!
![](/templates/yootheme/cache/98/Nicole-Damsteeg-982ae303.jpeg)
Nicole Damsteegt-Letterman,
docent beeldende vorming
Ik ben Nicole Damsteegt-Letterman, docent beeldende vorming op locatie Poortwijk. Naast dat mijn man en ik een echt onderwijsgezin vormen, misschien kent u meester Gijs wel van basisschool Willibrordus, zijn wij ook nog eens allebei oud-leerling van De Willem. Samen hebben wij een dochter van 3 jaar genaamd Maaike. Nadat ik op De Willem mijn havo-diploma heb behaald, ben ik aan de Kunstacademie in Rotterdam de studie voor 'Docent Beeldende Kunst en Vormgeving' gaan volgen en heb zodoende op verschillende scholen gewerkt als inval-docent. Op De Willem hoop ik (weer) een vast gezicht te mogen worden. Misschien denkt u; 'Hé, maar dat gezicht ken ik nog ergens van?' Dat kan heel goed kloppen! Want naast dat ik bevoegd docent ben, ben ik ook één dag in de week werkzaam als gediplomeerd opticien voor een bekende brillen-keten. U zult mij dan ook meer dan eens met een kekke bril door de school zien lopen!
![](/templates/yootheme/cache/53/Willemieke-Fritzsch-539e231e.jpeg)
Willemieke Fritzsch-van Belle,
docent godsdienst
Mijn naam is Willemieke Fritzsch-van Belle en ik ben sinds kort werkzaam op locatie Zoomwijck als docent godsdienst. Een ontzettend leuk en interessant vak om te geven. Samen met de leerlingen denken we tijdens de les na over grote en kleine levensvragen en spreken we over onze kijk op het leven. We bestuderen de Bijbel en leren veel over de andere wereldgodsdiensten.
Ik ben getrouwd met Simon en samen hebben wij vier kinderen in de leeftijd van 6 tot 16 jaar. Wij wonen in Oud-Beijerland, ideaal zo dicht bij de school. En altijd gezellig om leerlingen van De Willem tegen te komen op het dorp of in de supermarkt.
Hartelijke groet, Willemieke
Tweejarige brugklas
Met ingang van schooljaar 2023-2024 beginnen wij met de tweejarige brugklas mavo, mavo/havo, havo/vwo of vwo.
Brugklassers hebben meestal even nodig om te wennen op het voortgezet onderwijs. Ze komen bij leerlingen in de klas die ze nog niet kennen, er zijn verschillende vakken op een dag en de school is groter dan de basisschool. Het hebben van een fijne mentor helpt bij dit proces.
Toch vinden brugklassers het soms lastig dat ze al snel de richting moeten kiezen waarin ze in het tweede leerjaar doorgaan. In de verlengde brugklas kunnen leerlingen samen groeien naar de derde klas. De verlengde brugperiode biedt ruimte om twee jaar lang te ontdekken welke richting bij je past. Leerlingen starten in de mavo, mavo/havo, havo/vwo of vwo brugklas en pas na twee jaar kiezen ze voor één richting. Dat geeft rust.
Internationale MUNO groot succes
Op 22, 23 en 24 november werd voor de 11e keer de jaarlijkse editie van Model United Nations Oud-Beijerland (MUNO) gehouden. Leerlingen uit het vierde en vijfde leerjaar van het tweetalig onderwijs (tto) leerden drie dagen lang debatteren als de Verenigde Naties, onderling samenwerken en zich verplaatsen in andermans standpunten. MUNO is al jaren een begrip in de omgeving. Ook in 2022 werkte het bestuur - dat volledig uit eindexamenleerlingen bestaat - opnieuw samen met maatschappelijke partners en vijf middelbare scholen in Nederland, en werd er € 2000,- opgehaald voor SeeYou Foundation.
Nieuw dit jaar was een banenmarkt met medewerking van verschillende lokale ondernemingen om bovenbouwleerlingen een beter beeld te geven van carrièremogelijkheden na de middelbare school. Ook ontving MUNO dit jaar gastleerlingen uit Jakarta, Indonesië. De leerling brengt tijdens MUNO niet alleen zijn of haar kennis van het spreken en schrijven van de Engelse taal in de praktijk, maar komt ook in aanraking met internationale en maatschappelijke thema's. Net als een studiereis of theaterbezoek is MUNO vast onderdeel van het tto-programma op De Willem.
Erik ‘t Jong, secretaris-generaal MUNO 2022
![](/templates/yootheme/cache/ce/MUNO-2022-cef3c45c.jpeg)
Vwo 4 in Model European Parliament (MEP)
In dezelfde week als MUNO debatteerden de leerlingen van vwo 4 als leden van het Model European Parliament (MEP). Bij MEP WvO vertegenwoordigen de leerlingen een land en het bijbehorende landsbelang. Er waren vijf commissies die evenzoveel vraagstukken omzetten in resoluties. Deze zijn op de laatste MEP-dag in de aula gepresenteerd en ter stemming gebracht. Uit elke commissie wordt een leerling afgevaardigd naar MEP Zuid-Holland dat in februari 2023 wordt gehouden.
Kerstmusical Bende
Wekenlang hebben de leerlingen van de talentklas Toneel/theater gerepeteerd voor de kerstmusical Bende. Woensdag 21 december was het zover, een dubbele uitvoering in de aula van locatie Zoomwijck. Vol overgave speelden de leerlingen hun rol en leerden zo het publiek dat we vaak meer met elkaar gemeen hebben dan we van te voren denken en dat samenwerken tot mooie dingen kan leiden. Muziek- en theaterdocent Annika Campens tekende voor de regie.
Drukbezochte Open Avond vol activiteit op locatie Zoomwijck
Vrijdag 16 december jl. hebben we enkele honderden leerlingen uit groep 7 en 8 en hun ouders ontvangen op de Open Avond op locatie Zoomwijck. Er was een smakelijke ontvangst op het plein waar warme chocomelk werd geschonken en verse wafels gebakken. Eenmaal binnen stond de leerlingenraad klaar om de leerlingen welkom te heten en hen de brochure en een kaart met speurtocht en plattegrond te overhandigen.
In de lokalen waren allerlei activiteiten en was er ruimte voor het delen van informatie. In de aula was er een Meet & Greet waar vragen konden worden gesteld aan de conrectoren, leerlingondersteuning, maatschappelijk werk en over MUNO en tweetalig onderwijs. We kijken terug op een Open Avond waar goede contacten zijn gelegd met mogelijk toekomstige leerlingen en hun ouders.
Vrijdag 13 januari wordt de Open Avond op mavo-locatie Poortwijk gehouden.
![](/templates/yootheme/cache/f4/0Y0A6697-f43be421.jpeg)
![](/templates/yootheme/cache/c2/picasso-c2e6cfa3.jpeg)
Kunst- & cultuurleerlingen naar Malaga
Tijdens deze vierdaagse excursie brengen de leerlingen uiteraard een bezoek aan het Museo Picasso, dat vlakbij het geboortehuis van Picasso is gevestigd. De vaste tentoonstelling van het museum bestaat voor een groot deel uit familiebezit en toont schetsen, schilderijen en beelden.
Een witte kerst
Er was eens een man die het kerstfeest grondig wilde vieren. Hij haalde een laddertje uit de schuur en spande langs het plafond de rode papieren slingers die daarvoor garant zijn. Aan de lamp hing hij een van die rode bellen, die opgevouwen weinig lijken, maar naderhand nog aardig meevallen. Toen dekte hij de tafel. Hij had hiervoor urenlang over drie winkels verdeeld in de rij gestaan, maar het zag er dan ook goed uit. Naast elk bord stak hij ten slotte een kaarsje aan, waarvan je er tien in een doos koopt, en klapte in zijn handen. Dit was het teken om binnen te komen.
Zijn vrouw en kinderen, die al die tijd in de keuken elkaar met een verlegen glimlach hadden aangekeken, kwamen bedremmeld binnen. “Nee maar,” zeiden ze, “dat had je niet moeten doen.” Maar omdat hij het toch gedaan had gingen ze blij zitten en keken elkaar warm aan. “En nu gaan we niet alleen smullen,” zei de man, ” we moeten ook beseffen wat er nu eigenlijk gebeurd is.”
En hij las voor hoe Maria en Jozef alle herbergen afliepen, maar nergens was er plaats. Maar het kind werd tenslotte toch geboren, zij het in een stal. En toen begonnen ze te eten, want nu mocht het, al was er dan veel ellende in de wereld. “Kijk,” zei de man “dat is nu Kerst vieren en zo hoort het eigenlijk.” En daarin had hij gelijk. En zij verwonderden zich over de hardvochtigheid van al die herbergiers, maar het was ook tweeduizend jaar geleden moet je denken, zo iets kwam nu niet meer voor. En op dat ogenblik werd er gebeld. De man legde de banketstaaf die hij juist aan de mond bracht, verstoord weer op zijn bord.
“Dat is nu vervelend,” zei hij, “er is ook altijd wat.” Hij knoopte zijn servet los, sloeg de kruimels van zijn knie en slofte naar de voordeur. Er stond een man op de stoep met een baard en heldere, lichte ogen. Hij vroeg of hij hier ook schuilen mocht, want het sneeuwde zo. Het was namelijk een witte Kerst, dat heb ik nog vergeten te zeggen, hoe kan ik zo dom zijn. De beide mannen keken elkaar een ogenblik zwijgend aan en toen werd de een door een grote drift bevangen. “Uitgerekend op Kerstmis,” zei hij, “zijn er geen andere avonden.” En hij sloeg de deur hard achter zich dicht. Maar terug in de kamer kwam er een vreemd gevoel over hem en de tulband smaakte hem niet. “Ik ga nog eens even kijken,” zei hij, “er is iets gebeurd, maar ik weet niet wat.” Hij liep terug naar de stoep en keek in de warrelende sneeuw. Daar zag hij de man nog juist om de hoek verdwijnen, met een jonge vrouw naast zich, die zwanger was. Hij holde naar de hoek en tuurde de straat af, maar er was niemand meer te zien. Die twee leken wel in de sneeuw te zijn opgelost. Want het was, zoals gezegd, een witte Kerst.
Toen hij weer in de kamer kwam zag hij bleek en er stonden tranen in zijn ogen. “Zeg maar even niets,” zei hij, “die wind is wat schraal, het gaat wel weer over.” En dat was ook zo, men moet zich over die dingen kunnen heen zetten. Het werd nog een heel prettig Kerstfeest, het was in jaren niet zo echt geweest. Het bleef sneeuwen, de hele nacht door en zelfs het kind werd opnieuw in een schuur geboren.
Godfried Bomans